دل نوشته ای تقدیم به مادری قد خمیده

دل نوشته ای تقدیم به مادری قد خمیده
در سکوت شبانگاه که دلم می گیرد
به یاد تو می افتم بانو
حلقه های اشک بر دیدگانم می لغزد و یاد این روز های غربتت جانم رامی ستاند
ای جان پیامبر مگر نه اینکه تو در دانه رسول بودی و رضایتت رضایت خدا
با ظلمی که در حق تو انجام دادند خشم خدا را
برای خود طلبیدند
ای مدافع ولایت مولا ای اشک هایت ضامن بقای امامت
من از کوچه های مدینه ترسی عظیم به دل دارم
بانو مبادا قدم به کوچه بگذری
علی از ظلمی سنگین که مقام و مرتبه ای
که خدایش عطا کرده و حرامیان آن را گرفته اند
در اوج تنهایی خود دلخوش به نگاه مهربان توست ...
ای همسخن فرشتگان خدا با وجود تو جبراییل امین بعد از خاتم پیامبران قدم به خانه ای می گذارد که بانویش دلیل خلقت است
مولایش گل سر سبد اولیا و اوصیا
و دو فرزندش سید و سرور جوانان بهشت ...
بانوی من قد خمیده که راه می روی
گویی کمر زمین و آسمان شکسته و خم برداشته
ای حوریه بهشتی تو از جنس زمین نبودی
و زمینیان لیاقت حضورترو نداشتند
وای از روی که پهلویت شکست
لعن خدا بر آن دستی که دل شیعه راتااید داغدار آن صورت نیلگون نمود ....
ای بانوی صاحب تسبیح
ای صحیفه ات همه راز های خلقت
ای احسن الخالقین به خاطر تو
خودتبریک می گوید بخاطر خلقت زیبای تو ای شب چراغ آفرینش
ای پاداش همه رنج های خدیجه
ام ابیهای رسول اعظم
خورشید خانه ولایت
ای حلقه وصل نبوت با ولایت
برخیز از جایت که جانشین خدا جانش در خطر است ...
برخیز از جا که حیدر خیبر شکن بی یار و یاور است
بر خیز بانو که اسلام ناب محمدی نجاتش جان فاطمه اطهر است
آتش بر در خانه ات زدند شکستند حرمت حریم خدا را
چه زود فراموش کردند وصیت رسول الله را
آن خانه ای که هر صبح و شام پیامبر خدا بر اهل آن درود و سلام می فرستاد
شکست حرمتش
ای آسمان ببار که چشمان زهرا ابرهای بیشمار دارد
سکوت تلخ مولای بی یاور شکسته قامت زهرا را
گل بین در و دیوار می شکند پهلویش
از ناله مظلومی زهرا و تنهایی علی مرتضی
عرش خدا سوگوار است...
آخرین روز حیات مادر است
بی تابند نازدانه های زهرا
انتهای صبر حیدر است
هنگامه وصیت زهرای اطهر است
دفن شبانه زهرا اوج اقتدار مظلومه حیدر است
گم کردند اهل مدینه تو را
این پاداش حمایت نکردن از حیدر است